Jan Sarkander
Biografia
Jan Sarkander urodził się 20 grudnia 1576 roku w Skoczowie na Śląsku Cieszyńskim. Był synem Grzegorza Macieja Sarkandra i Heleny z domu Góreckiej. Ochrzczony został w kościele Znalezienia Krzyża Świętego w Skoczowie. Po śmierci ojca, gdy miał 13 lat, wraz z rodziną przeniósł się na Morawy, do Příbora.
Kształcił się w kolegium jezuickim w Ołomuńcu, następnie studiował filozofię na akademii ołomunieckiej oraz na Uniwersytecie Karola w Pradze, gdzie uzyskał doktorat z filozofii. Później studiował teologię na Uniwersytecie w Grazu. Po ślubie z luteranką Anną Plachetską, która wkrótce zmarła, powrócił na studia i przyjął święcenia kapłańskie w 1609 roku.
Pracował jako wikariusz i proboszcz w kilku parafiach na Morawach, m.in. w Jaktarze, Uničovie, Charvátach, Zdounkach, Boskovicach i Holeszowie. W czasie wojny trzydziestoletniej w 1619 roku odbył pielgrzymkę do Częstochowy, skąd przywiózł kopię cudownego obrazu Matki Bożej.
W 1620 roku został oskarżony przez protestantów o sprowadzenie polskich lisowczyków na Morawy. Aresztowany i torturowany, nie ugiął się i nie zdradził tajemnicy spowiedzi. Zmarł z ran 17 marca 1620 roku w Ołomuńcu. Beatyfikowany w 1860 roku przez papieża Piusa IX, kanonizowany w 1995 roku przez Jana Pawła II.